Fraxinus excelsior
Adi dişbudak, zeytingiller familyasından yaprağını döken büyük bir ağaçtır. Kara tomurcukları, karşılıklı dizilen tüysü yaprakları ve kış boyunca dalda sarkan kanatlı meyveleriyle kolayca tanınır. Avrupa'dan Kafkasya'ya ve Türkiye'ye uzanan ormanlarda yetişir.
Nemli, iyi süzülen, besince zengin ormanlık toprakları ve bol ışık alan serin iklimleri sever. Mevsimlik taşkınlara ve asitli toprağa dayanıklıdır; çoğu zaman akçaağaç ve karaağaçla birlikte bulunur.
Kuzey İspanya'dan Rusya'ya, güney İskandinavya'dan Yunanistan'a kadar Avrupa'nın büyük bölümünde ve Kafkasya'da doğal olarak yetişir; Türkiye de doğal yayılış alanındadır.
Tanıma önerileri (topluluktan ya da yapay zekâdan) ve buradaki bilgiler hatalı olabilir; bu uygulama hiçbir canlının yenmesinin güvenli olduğunu teyit etmez. Yaban bitkilerini, mantarları ve deniz ürünlerini uzman onayı olmadan tüketme. Buradaki bilgiler tıbbi tavsiye değildir.
Bazı dişbudaklar cinsiyet değiştirebilir: bir yıl yalnız erkek çiçek açan ağaç ertesi yıl dişi çiçek açabilir.
Kışın bile tanınır: sürgün ucundaki geniş piramit tomurcuklar KADİFE SİYAHtır — Türkiye'de başka hiçbir ağaçta yok
Tüysü yapraklar karşılıklı dizilir; yaprakçıklar 7–13 tane ve sapsızdır
Yaprakçık geniş mızrak biçimli ve ince testere dişli; sivri meyveli dişbudakta yaprakçıklar daha çok sayıda, dar ve kâğıt gibidir
Kanatlı meyveler ('dişbudak anahtarı') sarkık demetler hâlinde kış boyu çıplak dalda kalır
Kabuk gençken düz gri, yaşlandıkça ağ gibi çapraz çatlaklarla örülür